การบัญญัติคำว่าเพื่อน " เพื่อน ไม่ใช่การที่เราจะต้องแทนคำๆนั้น กับคนแค่คนเดียว "
ในชีวิตคนๆนี้ เจอเพื่อนมามากมาย และหลากหลาย แต่สิ่งที่เหมือนๆกัน คือ ...เอาแต่ใจ
เรามีเพื่อนคนแรก ไม่ใช่ใครที่ไหน " พี่ใหม่ " ลูกป้า ที่สนิทกันมาก เพราะอายุห่างกันแค่ปีเดียว
และเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน แต่พี่ใหม่ เค้าอยู่ที่ต่างจังหวัด ถ้าเราไม่ไปที่นั่น พี่ก้อต้องมากรุงเทพ
เราถึงจะได้เจอกัน เรามีรูปถ่ายคู่กันนับไม่ถ้วน เพราะตั้งแต่เราอายุได้2 ขวบ เราก้อเริ่มมีรูปคู่
ตลอดมาเรื่อยๆจนถึงตอนอายุประมาณ 13-14
เราสนิทกันมาก แต่สิ่งที่เรายังเสียใจอยู่คือ เรามักทำตัวเป็นเด็กไม่ฟังเหตุผล เวลาอยู่กับพี่เค้า
เราอาจจะติดนิสัยเด็กกรุงเทพก้อเป็นได้ ใครจะไปเชื่อบ้างว่าเด็กต่างจังหวัด ไม่เคยมีคำว่า "ทะเลาะ" กันเลย
แต่พี่ก้อคือพี่ เค้าทนเราได้ เรารักเค้ามาก คิดว่าสักวัน เมื่อเราโตขึ้น เราจะได้มาเรียนมหาลัยที่กรุงเทพ
โดยการอยู่หอกับพี่สาวคนนี้
แต่ ..............
เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งต่างๆก้อผ่านไปตาม พร้อมกับเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
เมื่อคนเราโตขึ้น นิสัยจะมักจะเปลี่ยนไป ไม่ในทางที่ดี ก้อในทางที่ไม่ดี
การติดเพื่อน เป็นสิ่งหนึ่งที่วัยรุ่นมักเป็นกัน เด็กต่างจังหวัด พี่สาวของเรา ก้อเริ่มที่จะติดเพื่อน เมื่อขึ้นชั้นมัธยม
จนปีที่แล้ว มีข่าวมาว่า พี่เค้าขี่มอไซด์ไปกับเพื่อน แล้วล้ม จนต้องใส่เฝือกที่ขา
ถามว่าเป็นห่วงไหม? แน่นอนล่ะ คนที่เป็นทั้งพี่สาว เป็นทั้งเพื่อนคนเดียวของเรา .....
ทุกครั้งที่เราไปต่างจังหวัด เราจะดีใจมากเมื่อได้เจอหน้ากัน
เวลาที่เราต้องเดินทางกลับบางครั้ง พี่เค้าก้อจะมาส่ง บางครั้ง พี่เค้าก้อขึ้นไปร้องไห้บนบ้านของเค้า
การกระทำนั้น ยิ่งทำให้เรารู้สึกรักเค้า และผูกพันกับเค้ามาก แล้วทำไม??
ปีนี้เป็นปีแรก ที่เราเดินทางถึง แล้วไม่มีเค้ามาคอยรับเรา
ปีนี้เป็นปีแรก ที่เราต้องนั่งกดโทรศัพท์เล่นคนเดีย แทนที่จะได้มานั่งคุยกันเหมือนปีก่อน
ปีนี้เป็นปีแรก ที่เค้าซ้อนมอไซด์เพื่อนผ่านหน้า เมื่อรู้ว่าเรานั่งมองเค้าอยู่ เค้าก้อหลบหน้าเราไป
ปีนี้เป็นปีแรก ที่เค้าพูดกับเราไม่ถึง 10 คำ และมีบางวันที่ไม่เคยคุยกันเลย
ปีนี้เป็นปีแรก ที่เค้าจะไม่เป็นเงา คอยเดินตามเรา ทั้งในบ้านและนอกบ้าน
ปีนี้เป็นปีแรก ที่ไม่มีเค้ามาคอยนั่งให้กำลังใจเวลาเราหัดขับรถ
ปีนี้เป็นปีแรก ที่เค้ามองเราเหมือนจะสบประมาท และสายตาที่ไม่เป็นมิตร
ปีนี้เป็นปีแรก ที่เราสองคนไม่ได้สัมผัสตัวซึ่งกันและกันเลย
ปีนี้เป็นปีแรก ทีเค้าทำตัวไม่เหมือนพี่สาวที่ควรทำต่อน้องสาว
และปีนี้เป็นปีแรก ที่เราเดินทางกลับ แต่เค้ากลับนั่งซ้อนมอไซด์เพื่อนไปเที่ยว และกลับดึกๆ เหมือนปีนี้ที่เค้าทำ
---- แม่บอกว่า เค้าคิดว่าเราหยิ่งที่ฐานะเราดีกว่า ?? แล้วแม่ก้อพูดว่า คนที่เปลี่ยนไป ควรจะเป็นเรา ไม่ใช่เค้า
***************
จะมีใครรู้บ้างว่า ในชีวิตเราเจอแต่การทะเลาะวิวาท เพิ่งจะ 3 ปีมั้ง ที่ชีวิตพอจะมีความสุข
จะมีใครรู้บ้างว่า ในชีวิตนี้ เราก้อไม่อยากจะได้ยินเสียงด่า แม้กระทั่งการทำร้ายร่างกายกันอีก
อยากจะตะโกนให้รู้กันไปเลยว่า " ช่วยสงสารคนมีปมด้อยคนนี้ที "
บางครั้ง เราก้อไม่อยากจะทะเลาะกับใคร
บางครั้ง เราก้อไม่อยากจะเจอสายตาที่เย็นชา แม้จะเป็นแค่การกลั่นแกล้งเท่านั้น
บางครั้ง เราก้อไม่อยากได้ยินเสียงด่าทอ ที่หยาบคาย
บางครั้ง เราก้อไม่อยากจะเห็นใครทะเลาะกัน
บางครั้ง เราก้ออยากให้ใครช่วยฟังเราบ้าง
บางครั้ง เราก้ออยากเป็นฝ่ายที่เอาแต่ใจบ้าง
แล้วทำไม สิ่งที่เราอยากได้ ถึงไม่เคยได้ แต่สิ่งที่ไม่อยากให้เป็น กลับเจอมันทุกวันๆ ซ้ำซาก จนชินชา
คำว่า " เพื่อน " มันสำคัญนะ สำหรับเรา นิสัยที่ไม่ดียังไง เราจะไม่ทำให้เพื่อนเห็น ให้มาเอือมระอาในตัวเรา
สิ่งที่ทำทุกวันนี้ เพื่อให้เพื่อนทุกคนมีความสุข รู้ไหม แค่นี้เราก้อมีชีวิตอยู่ไปวันๆอย่างมีความสุขได้แล้ว
เหมือนกับที่บ้านแหละ เราก้อทำทุกอย่างให้เค้ารู้สึกว่าเราทำดีแล้ว
*** แล้วทำไม ไม่ค่อยจะมีใคร มาทำอย่างนี้กับเราบ้างล่ะ ***
-- ถึงพี่สาว ที่เป็นทั้งพี่ และ เพื่อน
อยากให้รู้ว่าเราผิดหวังในตัวพี่มาก ในเมื่อรักพี่มากได้ เราก้อเกลียดพี่ที่สุดได้
แล้วพี่รู้ไหมว่า พี่เป็นคนทำให้บรรยากาศดีๆ ที่มีความทรงจำ มันหายไปภายใน 3 วันนั้น
บอกตรงๆ ปีหน้า อย่ามาให้เห็นหน้าอีกเลย
-- การกระทำที่เห็น และนิสัยที่เป็นอยู่ ไม่สามารถสรุปได้ว่า มันเหมือนกับสภาพจิตใจของเค้าหรือป่าว
มันไม่ใช่การเสแสร้ง เพียงแค่คนๆนั้นเค้าไม่รู้ใจตัวเองตะหากล่ะ
ThAnkS FoR U'r CoMmEnT ....>3<